Sevgi prensibi
Sevgi yaradılışın ilk prensibi olduğundan,
ona bakarak ruhsal gelişiminizi de ölçebilirsiniz.
Ruhsal konularda erişebileceğiniz birçok gereç,birçok kitap ve elde edebileceğiniz hayli bilgi vardır.
Ancak, tüm bunlar, tüm kitaplar, ve tüm meditasyon
deneyimle asla rekabet edemez.
Sözcükler öğretemez deneyim öğretir.
Tekamülünüzü belirleyen şey sevgiyi uygulama yeteneğinizdir, ve başka bir şey değildir.
Sevgi başka insanlara karşı iyi ve nazik olmak değildir,
sevecen görünmek için insanları pohpohlamak değildir.
Sevgi hakiki ve içten olmaktır.
Kendinizi ve başkalarını kabul etmektir.
Bir çoğunuz dünyaya bakıp,
onu tanrının gözünden düşmüş,
ve çöküşe neden olan kalpsiz,
Allah'sız sapıtmış insanlarla dolu
korkunç bir yer olarak görürsünüz.
Bunların hiç birisi doğru değildir.
İnsanlığın bir çoğunun,
gerçek kimliğini unutmuş olduğu doğrudur.
Ama bu da planın bir parçasıydı!
Her biriniz bu boyutta yaratmakta ustalaşmak
için bu fiziksel deneyime girmeyi seçmiştiniz.
Bunu yaparken, unutacağınızı, diğerlerinin unutacağını,
ve burada olma amacınızı hatırlamaya başlamanızın
bir hayli zaman alacağını biliyordunuz.
Siz '' daha yüksek'' ya da ''daha iyi'' bir yere layık
olmadınız için Dünya'ya gelmiş değilsiniz:
siz daha büyük, herşeyi-bilen, daha bilge benliğiniz
bu meydan okumayı istediği için buraya geldiniz.
Bu meydan okumayı tüm ruhlar seçmediler.
Dünya'ya gelenler başka yerlere ''layık olmamak''tan
çok uzaktırlar çünkü:
buraya gelmiş olanlar başka dünyalarda yaratmakta ustalaşıp da, ayrılık deneyiminde de ustalaşmak
(iyice öğrenip ona hakim olmak)
için buraya gelmeyi seçmiş olan varlıklardır.
Bir kez, kendinizi dünya üzerindeki yaşamı
öğrenmeyi seçmiş bir varlık olarak görebildiğinizde,
çevrenizdekilerin de gerçek kimliklerini kabul ve tasdik
etmeye başlayacaksınız.
Çevrenizdekilerin gerçek kimliklerini,
içsel ya da dışsal olarak,
daha fazla kabul ve tasdik ettikçe,
bir izin verme,
kabul etme,
ve sevgi deneyimine girerken,
daha fazla huzur ve uyum hissedeceksiniz.
Sevgi sizin yüksek amacınızın bir parçasıdır.
Sevgi tüm yaratımın temelidir,
ve ilk prensiptir.
Onsuz,
kalbinizin arzularını yaratamazsınız.
Çünkü başkalarını sevmediğinizde,
kendinizi de sevemezsiniz.
o zaman kendinizi kabul edemez ve kendinize izin veremezsiniz.
İzin vermeden hiç bir şey yaşamınıza giremez.
Önce onu düşünmeli,
sonra hissetmeli,
ve sonra ona izin vermelisiniz.
-John L. Payne-
Omni / Yaradılışın Dört Prensibi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten